Education under Occupation – Part II – Access

Kolejny film pokazujący smutną codzienność palestyńskich dzieci zmierzających do szkoły.
Podczas swojego pobytu w Palestynie miałem okazję obserwować wiele sytuacji gdy palestyńscy uczniowie napotykają na trudności w drodze do szkoły. Obserwowałem jak są zmuszone przechodzić przez kanał ściekowy przechodzący pod ruchliwą drogą, która odcięła ich wioskę od szkoły, wizytowałem także szkołę w An-Nabi Samwil i poznałem Janę – bohaterkę zamieszczonego filmiku.
Jana nie jest bynajmniej najgrzeczniejszym dzieckiem na świecie, nie jest też najlepszą uczennicą jaką widziałem. Powiedziałbym nawet, że jest pełnym energii, szkolnym rozrabiaką, którego zawsze i wszędzie jest pełno… jej ulubionym momentem dnia jest przerwa między lekcjami, gdy może grać w piłkę i ganiać się z innymi dziećmi po prowizorycznym, malutkim placu zabaw. Pozornie Jana jest najnormalniejszym dzieckiem, takim jak każde polskie dziecko wolące się bawić zamiast uczyć. Co jednak stanie się z psychiką tej małej ruchliwej dziewczynki w wyniku codziennego przekraczania checkpointów, uczenia się w szkole ogrodzonej wysoką siatką z drutem kolczastym, wepchniętej pomiędzy domy osadników żydowskich? Czy zdobywana w szkole wiedza zdoła się utrwalić w obliczu ciągłego stresu na jaki narażone są palestyńskie dzieci?

Zwykły wpis

Niektórzy mówią, że edukacja jest najlepszą alternatywą dla ekstremizmu, podstawą do prawidłowego ukształtowania człowieka, szansą na awans społeczny i realizację marzeń. Co stanie się zatem z człowiekiem w dorosłym życiu, jeśli za młodu odbierzemy mu możliwość normalnej edukacji? Jak głębokie będą rany, gdy zmusimy go do przeżywania ogromnego stresu związanego z codziennym przechodzeniem przez checkpointy w drodze do szkoły, z ciągłym narażeniem na atak ze strony osadników żydowskich, groźbą aresztowania?
W tym krótkim filmiku zobaczycie to jak wygląda dostęp do edukacji w Hebronie, na co są narażone tamtejsze dzieci, jak wygląda ich codzienność. Wielu z tych dzielnych malców poznałem osobiście, widziałem na własne oczy aresztowanie Nura i Mohameda z pierwszej sceny filmu, spędziłem prawie każdy dzień mojego pobytu w Palestynie na osławionej Shuhada St. monitorując dostęp tych dzieci do edukacji… chciałbym powiedzieć, że po 15 miesiącach od mojego powrotu coś zmieniło się na lepsze – niestety byłaby to nieprawda.
Hebrończycy nie tracą jednak nadziei i nadal wysyłają swe dzieci do szkoły, a te codziennie zmagają się z problemami, które złamałyby niejednego z nas.

Link

PR 24 – rozmowa o palestyńskich realiach

41

http://www.polskieradio.pl/130/2787/Artykul/1203292/

Z lekkim opóźnieniem wrzucam link do rozmowy w Polskim Radio 24, podczas której mogłem podzielić się wraz z Gosią Juszczak obserwacjami z Palestyny, a w szczególności z Hebronu. Mimo iż Gosia była w tym mieście kilka lat wcześniej i wiele rzeczy się tam zmieniło, to okupacja ma się świetnie, a brak zapewnienia podstawowych praw człowieka to dla Palestyńczyków codzienność.

Zwykły wpis

al jaz

Al Jazeera nadała niedawno bardzo ciekawy dokument o trudnych relacjach Palestyńczyków z żydowskimi osadnikami. Duża jego część jest poświęcona Hebronowi i pokazuje miejsca w których pracowałem i ludzi, których miałem okazję poznać (zarówno Palestyńczyków jak i żydowskich osadników).
Choć od mojego powrotu z Hebronu minęło już prawie 4,5 miesiąca to nadal widok checkpointów, zamkniętych sklepów na ul. Męczenników (Shuhada St.), izraelskich żołnierzy i policji granicznej, ale przede wszystkim Palestyńczyków walczących każdego dnia o swoją godność wzbudza we mnie nieopisane emocje i powoduje, że chciałbym spakować kilka najpotrzebniejszych rzeczy i tam wrócić. Wrócić do miasta absurdu, miasta naznaczonego brakiem sprawiedliwości, segregacją, przemocą i nienawiścią – miasta, które mimo tych wszystkich negatywnych rzeczy daje się pokochać i w którym zostawia się cząstkę siebie.
PS. w 44:33 filmu przez sekundę można mnie zobaczyć jak robię zdjęcia 😉

http://www.aljazeera.com/programmes/aljazeeraworld/2014/03/journey-into-an-invisible-war-20143248374757523.html

Link

http://www.youtube.com/watch?v=AqppTU4AIOA

Po wielu godzinach pracy nad moimi zdjęciami z Palestyny, ich „obrabianiu”, wrzucaniu do galerii (jeszcze nie wszystkie się tam znalazły) oraz wybieraniu, które się nadadzą do publikacji w końcu się udało.
Od 17 do 24 stycznia 2014 r. w warszawskim metrze, na monitorach umieszczonych w pociągach, będzie można zobaczyć pięć zdjęć mojego autorstwa w ramach tzw. „galerii w drodze”.

Cała prezentacja jest bardzo krótka (zaledwie 5 sekund na zdjęcie) i nie było możliwości opatrzenia zdjęć komentarzem. Nie miałem też możliwości wrzucenia „ostrzejszych” zdjęć z zamieszek, choć w przyszłości postaram się to zrobić. Niemniej mam poczucie, że uda mi się dotrzeć w ten sposób do wielu ludzi, gdyż codziennie z warszawskiego metra korzysta blisko 600.000 osób, a 67% z nich deklaruje, że w podróży ogląda CityInfoTV. Daje to około 400.000 osób dziennie, które zerkają na umieszczone w pociągach monitory. Mam nadzieję, że w trakcie tygodnia emisji moich zdjęć choćby niewielki procent z nich zastanowi się nad dzieciństwem palestyńskich dzieci i wpływie okupacji na kształtowanie ich światopoglądu.